درون

اگر بخواهی به درون وجود خودت روی، باید ذهنت را ترک کنی. باید تنها بروی، باید در سکوت حرکت کنی، بدون فکر. و هنگامی که آن آزادی را شناختی، آن خوشی را، آن جاودانگی را، آن زندگی

سرشار را که بی ذهنی برای تو به ارمغان می آورد تجربه کردی، بهار برایت فرا می رسد. هزاران گل جاودانگی در تو شکوفا می شود. آنگاه به آن شاه کلید که درهای تمامی رمزهای هستی را با

میکند دست یافته ای. ولی این ربطی به ذهن و تفکر ندارد. بدون فکر، بدون انتخاب، فقط ساکت، ریشه یافته در خود، مراقبه گون، شادمان.